Zarejestruj


automaty

dawid@automatyspawalnicze.pl
tel. 790 874 770

serwis@pneumaticon.pl
tel. 884 874 770

wps

Więcej informacji pod adresem
spawalnik@automatyspawalnicze.pl

symulacja stanowiska

Spawanie rurociągów i zbiorników

Niniejsza norma pomaga uniknąć bardzo groźnych pęknięć zimnych, wodorowych. Metodą tą można posługiwać się w przypadku stali niskostopowych, niestopowych i drobnoziarnistych.

 

Temperatura podgrzewania określona w normie PN-EN1011-2 - Metoda A

 

Wartości dopuszczalne głównych składników stopowych dla metody A.

Węgiel (C) 0,05-0,25%
Krzem (Si) max. 0,8%
Mangan (Mn) max. 1,7%
Chrom (Cr) max. 0,9%
Miedź (Cu) max. 1,0%
Nikiel (Ni) max. 2,5%
Molibden (Mo) max. 0,75%
Wanad (V) max. 0,2%

 

Skala wodorowa zależna jest w głównej mierze od wodoru dyfuzyjnego i jest stosowana do każdej metody spawania. Zalecane jest, aby stosowane wartości były podawane przez producenta materiału, które poparte są normą lub badaniami. Norma PN-EN 1011-2 zaleca, aby wartości były zgodne z tabelą 1.

 

Zawartość dyfundującego wodoru
ml/100g stopiwa
Skala wodorowa
> 15 A
10 ≤ 15 B
5 ≤ 10 C
3 ≤ 5 D
≤ 3 E
Tabela 1 Zawartość wodoru dyfundującego

 

Skalę dobieramy w zależności od zaleceń producenta.

Od B do D stosuje się dla spawania łukowego elektrodami zasadowymi. Skala A dotyczy spawania elektrodami celulozowymi i rutylowymi.

Wartości od B do D stosuje się dla drutów z rdzeniem topnikowym, metalowym oraz dla spawania łukiem krytym.

W metodzie TIG podczas spawanie drutami litymi stosujemy skalę D.

Istotnym czynnikiem doboru temperatury podgrzewania jest łączna grubość oraz kształt spawanych elementów. Kształt złącza zmienia sprawność odprowadzania ciepła.

Rysunek 1: Schemat obliczania łącznej grubości elementu

 

W PN-EN 1011-2 zamieszczono wykresy, które ilustrują temperaturę wstępnego podgrzewania. Aby móc skorzystać z wykresów należy uprzednio obliczyć równoważnik węgla dla interesującego nas materiału oraz na podstawie obranej metody spawania określić ilość wodoru w materiale podstawowym. Uzyskane wyniki konfrontujemy z odpowiednim wykresem, jeżeli norma nie posiada wykresu, który odpowiada naszym wynikom wybieramy najbardziej zbliżony jednak z większymi wartościami.

Rysunek 2: Wykres do wyznaczanie temperatury podgrzewania wstępnego

 

Minimalną temperaturę wstępnego podgrzewania (1) należy obliczyć na podstawie wprowadzanego ciepła wg PN-EN 1011-1

Gdzie

Q - ilość wprowadzanego ciepła

I - natężenie prądu spawania [A]

U - napięcie łuku [V]

V - prędkość spawania [mm/s]

K - współczynnik sprawności metody spawania

Nr metodyMetodaWspółczynnik k
121 Spawanie drutem elektrodowym pod topnikiem 1,0
111 Spawanie łukowe elektrodą otuloną 0,8
131 Spawanie metodą MIG 0,8
135 Spawanie metodą MAG 0,8
114 Spawanie drutem proszkowym bez osłony gazowej 0,8
136 Spawanie drutem proszkowym w osłonie gazu aktywnego 0,8
137 Spawanie drutem proszkowym w osłonie gazu obojętnego 0,8
138 Spawanie drutem proszkowym z dodatkiem metalu w osłonie gazu aktywnego 0,8
139 Spawanie drutem proszkowym z dodatkiem metalu w osłonie gazu obojętnego 0,8
141 Spawanie metodą TIG 0,6
15 Spawanie plazmowe 0,6
Tabela 2: Współczynnik sprawności spawania